Πέμπτη 25 Μαρτίου 2010

Η αποθήκη

   Η ερασιτεχνική μελισσοκομία βασίζεται αποκλειστικά στο μεράκι. Δεν μπορώ να φανταστώ άνθρωπο που δεν είναι μερακλής να ασχολείται ερασιτεχνικά με την μέλισσα. Είναι ασύμβατο.
   Το μεράκι πρώτα από ολα φαίνεται στην αποθήκη και στην κατασκευή "πατεντών".
   Να σας δείξω την αποθήκη του Χρήστου όπου από κατασκευές έχει ήδη αρκετές.
   Πέρσυ είχε την ιδέα μιας αφρικάνικης κυψέλης (αφρικάνικης νομίζω είναι) όπου οι μέλισσες θα κτίζουν ελεύθερα πάνω σε πηχάκια και σε κωνικό σχήμα.



   Μάλιστα έχει αφήσει και σίτα για τον πάτο για εύκολο αερισμό και καθαρισμό της κυψέλης.
   
    
   Αντί για τελάρα, τοποθετούνται πηχάκια με μια μικρή λωρίδα φύλλου κερήθρας όπου μπορούν να ξεκινήσουν να κτίζουν.




  Ωραία η ιδέα, αλλά δεν πραγματοποιήθηκε επειδή ο χειμώνας πέρσυ δεν του βγήκε καθόλου καλά. Φέτος λέει πως θα την δουλέψει, οπότε αργότερα ίσως ξαναέχουμε φωτογραφίες από την κυψέλη, αυτή την φορά με μέλισσες μέσα.

   Ακόμα έφτιαξε με μερικά κυψελίδια από "εργαλεία της δουλειάς του" που αυτή την φορά χρησιμοποιήθηκαν για άγιο σκοπό.


   Να μερικά και πεντακυψελίδια για τις παραφυαδούλες, απο τα ίδια υλικά, που θα μας φανούν πολύ χρήσιμα σε λίγες μέρες.



   Φυσικά δεν μπορούν να λείπουν και οι πατέντες. Ένα πάντρεμα γνώσεων από κατασκευές φίλων και από υλικά που ήδη έχουμε μπορεί άνετα να δώσει μια καλή συσκευή συρμάτωσης.




 Η διαφοροποίηση αυτής της κατασκευής είναι πως για να σπρώξει το πλαίσιο δεν χρησιμοποιείται σύστημα "μοχλού" αλλά "κοχλία" που κρατά εύκολα το πλαίσιο πιεσμένο. Κατά τα άλλα τα πολλά λόγια είναι φτώχια, φαίνονται όλα στην φωτογραφία.


   Να και η πατέντα να κολλάει τα νέα φύλα κερύθρας.




   Ο μετασχηματιστής είναι συνδεδεμένος μόνιμα σε μεταλικά ελάσματα στο αριστερό πηχάκι όπου και περνάει το ρεύμα.
   Επιδέχεται βελτιώσεων μιας και του πρότεινα να περάσει ένα κομμάτι ξύλου πλακέ ακριβώς στις εσωτερικές διαστάσεις του τελάρου έτσι ώστε να κάνει την πλάτη και να κολλάει πιο εύκολα το φύλλο.


   Σεβώμενος τους Τούρκους φίλους του blog, για την σημερινή μέρα, εύχομαι η φιλία μας να φτάσει σε αυτό το επίπεδο ώστε οι εκδηλώσεις μνήμης να περιττεύουν και από τις δύο πλευρές.

   Χρόνια σας πολλά

Παρασκευή 19 Μαρτίου 2010

...για να δούμε φέτος

   Όλα καλά τον χειμώνα, σχεδόν καμία απώλεια και φυσικά κανένα παράπονο.
   Ο καιρός έχει αρχίσει να ανοίγει αν και στα βουνά κρατάει ακόμα χιόνι.
Η βόλτα στα μελισσάκια που έκανα μάλλον τους χάλασε την ησυχία τους παρά τα βοήθησε.
   Μάλλον πρέπει να ακολουθήσω τους κανόνες της  "βιολογικής μελισσοκομίας" του φίλου μου Χρήστου που λέει (σε πιο ευγενική απόδοση): αστα να κάνουν την δουλειά τους, αυτά ξέρουν καλύτερα.


 Το πρόβλημα είναι ότι βιάζομαι. Βιάζομαι να τα ταίσω, να προσθέσω κερύθρες, ορόφους. Αυτό κουράζει τα μελίσσια κάνοντάς τα να έχουν περισσότερες οικιακές δουλειές και γενικότερες σκουτούρες στο κεφάλι τους απ ότι θα έπρεπε. 
  Η μέλισσα σίγουρα δεν είναι από τις δουλειές που τις ρυθμίζεις όπως θέλεις εσύ. Δεν την καθοδηγείς. Αυτή σε πάει και συ υπηρετείς. Μάθημα που δεν μπορώ να το χωνέψω καλά ακόμα αλλά στο τέλος θα κερδίσουν οι μέλισσες λόγω αριθμητικής υπεροχής.
   Η επόμενη ανάρτηση θα είναι η παρουσίαση της αποθήκης του "βιολογικού" μελισσοκόμου Χρήστου.









Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου 2010

Καραβάκι τηλεκατευθυνόμενο για παραγάδι και συρτή

Μία πολύ καλή κατασκευή για παραγάδι και συρτή με τηλεκατευθυνόμενο καραβάκι μπορείται να δείτε στο:
 

αξιόλογη κατασκευή, με πολύ μεράκι

Μπράβο

Δευτέρα 28 Δεκεμβρίου 2009

Διάδωσέ το

http://mariatweety.blogspot.com/

Το παλεύω μέχρι που παλεύεται

Ας κάνουν μια ακόμη φορά οι bloggers το θαύμα τους

 

Σάββατο 26 Δεκεμβρίου 2009

Τέλος και Αρχή

   Δύσκολα προσδιορίζεται πια είναι η αρχή και το τέλος ενός μελισσοκομικού έτους. Για μένα μόλις εμφανιστεί ο πρώτος γόνος είναι σίγουρα μια αρχή. Αν και διαβάζω σε πολλούς από εσας, φίλοι μου, πως κρατάτε ακομα γόνο! εγώ έχω να τον δώ από τα τέλη του Νοέμβρη.
   Η σημερινή πολύ καλή μέρα μου επέτρεψε να ανοίξω να δω τι γίνεται.
   Σίγουρα υπάρχει μία μικρή μείωση του πληθυσμού αλλά γενικά τα πράματα είναι καλά. 

   Εντάξει, ήμουν υπερβολικός στο χειμερινό τάισμα, πράγμα που θα με κάνει να αντικαταστήσω πλαίσια τον γενάρη για να γεννήσει η μάνα! Τα γεμάτα πλαίσια θα τα χρησιμοποιήσω για τις παραφυάδες της άνοιξης.


Στο τέλος η βόλτα στην φύση μας χάρισε όμορφα χρώματα





   
ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ να έχετε ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ υγεία σε σας και στην οικογένειά σας.





Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009

Κρυστάλλωση μελιού

   Η κρυστάλλωση του μελιού είναι φαινόμενο φυσιολογικό που επιρρεάζεται από πολλούς παράγοντες. Κάθε είδος μελιού (σχεδόν), το οποίο δεν έχει φιλτραριστεί, κρυσταλλώνει αργά ή γρήγορα κυρίως έξω από την κυψέλη. Τα ανθόμελλα κρυσταλλώνουν συνήθως σε μερικές βδομάδες και τα δασόμελλα κρυσταλλώνουν σε μήνες (με εξαίρεση το ελατόμελο).
   Υπεύθυνη για το φαινόμενο κρυστάλλωσης του μελιού είναι η ποσοτική σύνθεση των ζαχάρων του. Ποιο ειδικά ο σπουδαιότερος παράγοντας για την κρυστάλλωση είναι η γλυκόζη, γιατί έχει την ιδιότητα να σχηματίζει κρυστάλλους σε υπερκορα ζαχαρούχα διαλύματα, σε αντίθεση με την φορυκτόζη, το δεύτερο σημαντικό ζάχαρο του μελιού, που έχει την τάση να παραμένει ρευστό.
   Μέσα στο ρευστό μέλι σχηματίζονται αρχικά μικροί κρύσταλλοι γλυκόζης στα τοιχώματα και τον πυθμένα του δοχείου.Αν το μέλι αυτό παραμένει ακίνητο τότε προστίθενται διαρκώς και νέοι κρύσταλλοι επάνω στους πρώτους. Έτσι δημιουργούνται συσσώρευση κρυστάλλων όπου τελικά το μέλι μας παρουσιάζει την γνωστή εικόνα της κρυστάλλωσης.
   Το κρυσταλλωμένο μέλι, δημιουργεί το λαθεμένο συμπέρασμα στους καταναλωτές ότι έχει χαλάσει. Κάτι τέτοιο είναι πέρα ως πέρα λαθεμένο. Το κρυσταλλωμένο μέλι διατηρεί όλες τις θρεπτικές και "βιολογικές" του ιδιότητες.
   Στην χώρα μας όπου το καταναλωτικό κοινό δεν είναι ενημερωμένο, το μέλι διατίθεται πρως πώληση καλύτερα στην ρευστή μορφή του.
Στη ρευστή του κατάσταση συνήθως βρίσκεται γιατί είναι νέας σοδειάς είτε γιατί ρευστοποιήθηκε από κρυσταλλωμένο μέλι. Η τεχνολογική μέθοδος που χρησιμοποιείται είναι η στιγμιαία θέρμανση του μελιού στους 77 β. Κελσίου (παστερίωση) και αμέσως οδηγείται σε φίλτρο πίεσης, ώστε να απαλλαγεί πλήρως από διάφορους πυρήνες κρυστάλλωσης. Στην συνέχεια το μέλι ψύχεται στους 57 β. Κελσίου οπότε και συσκευάζεται.
   Γίνεται φανερό πως θα ήταν πολύ χρήσιμο να υπάρχει δυνατότητα πρόβλεψης του χρόνου έναρξης της κρυστάλλωσης, ύστερα από τον τρύγο. Για αυτό τον σκοπό χρησιμοποιούνται ποσοτικοί δείκτες συστατικών του μελιού όποως είναι ο δείκτης αναλογίας γλυκόζη / νερό. Όσο μικρότερη είναι αυτή η τιμή, δηλαδή από το 1,7 και κάτω τόσο πιο αργά κρυσταλλώνει το μέλι. Αντίθετα ότα το μέλι έχει δείκτη γλυκόζη/νερό 2,1 και πάνω κρυσταλλώνει σχετικά γρήγορα. Τέλος μέλια που περιέχουν τη γλυκόζη σε ποσοστό κάτω από 30% κρυσταλλώνουν πολύ σπάνια, αν όχι ποτέ.
Ένας εύκολος τρόπος για να υπολογίσεται τους παραπάνω δείκτες είναι το διαθλασίμετρο (refractometer) το οποίο κυκλοφορεί στην αγορά σε σχετικα χαμηλή τιμή. (ebay με μεταφορικά 25€) Με αυτό υπολογίζεται την υγρασία και το ποσοστό ζαχάρων. (Προσοχή να κάνεται αναζήτηση refractometer honey γιατί φυσικά υπάρχουν πολλών ειδών διαθλασιμέτρων)



Μια πολύ μεγάλη βοήθεια στον χαμό των δεικτών και την σημασία τους θα βρείτε εδώ Θρασυβούλου Ανδρέας - Οι φυσικές ιδιότητες του μελιού




Τα παραπάνω είναι συμπεράσματα μελέτης βιβλιογραφίας κυρίως των:
Μ. Υφαντίδης "Μελισσοκομία επιστήμη και εφαρμογή"
Θρασυβούλου Α. "Οι φυσικές ιδιότητες του μελιού"

Σάββατο 28 Νοεμβρίου 2009

Ψάρεμα στο Στόμιο

Ψάρεμα στο Στόμιο


Κρύο δεν είχε. Ούτε κύμα. Μάλλον ούτε ψάρια πολλά.
Για βόλτα καλά ήταν.
Έτσι και αλλιώς το τσαπαρί πάντα κάτι δίνει. 
Το πρωί πρωί όλο και κάτι πιάναμε αλλά λόγω ενός προβλήματος στο σόναρ πηγαίναμε στα τυφλά.
Κάτι πιάσαμε. Σαφριδάκια και τονάκια. 
Κάποια τονάκια ήταν ιδιαίτερα καλά.
 
 

   Τα συγκεκριμένα κυνηγούσαν στα 40 μέτρα βάθος. Τα περισσότερα ψάρια όμως ήταν πολύ πολύ ρηχά, περίπου στα 15-20 μέτρα. Εκεί προσπαθούσαν και οι περισσότερες βάρκες με καθετές και τσαπαριά.
   Οι κολιοί άφαντοι. Σπάνιο αυτό για το μέρος.

   Το μεσημεράκι το πρόβλημα με το σόναρ λύθηκε. Ψάξαμε όλη την θάλασσα και τα βρήκαμε σχεδόν έξω απο το λιμάνι σε βάθος 20 μέτρα. Απο ψάρι χαμός απο κάτω και το σόναρ παλάβωσε. Αλλά τώρα δεν ήθελαν να τσιμπήσουν αυτά. Έτσι είναι αυτά τα πράγματα.
   Αφού αποφασίσαμε πως πλέον δεν αξίζει ο κόπος και να βγούμε στο λιμάνι, ένας παππούς στην είσοδο του λιμανιού έκανε συρτούλα σιγανή το μαμούνι με την βαρκούλα του και να σου ένας λάβρακας. Καμιά 10ριά λάβρακες σύνολο μας είπε. Αυτά είναι.
   Το νέο έτος πάλι ψάρεμα...