Πέμπτη, 25 Μαρτίου 2010

Η αποθήκη

   Η ερασιτεχνική μελισσοκομία βασίζεται αποκλειστικά στο μεράκι. Δεν μπορώ να φανταστώ άνθρωπο που δεν είναι μερακλής να ασχολείται ερασιτεχνικά με την μέλισσα. Είναι ασύμβατο.
   Το μεράκι πρώτα από ολα φαίνεται στην αποθήκη και στην κατασκευή "πατεντών".
   Να σας δείξω την αποθήκη του Χρήστου όπου από κατασκευές έχει ήδη αρκετές.
   Πέρσυ είχε την ιδέα μιας αφρικάνικης κυψέλης (αφρικάνικης νομίζω είναι) όπου οι μέλισσες θα κτίζουν ελεύθερα πάνω σε πηχάκια και σε κωνικό σχήμα.



   Μάλιστα έχει αφήσει και σίτα για τον πάτο για εύκολο αερισμό και καθαρισμό της κυψέλης.
   
    
   Αντί για τελάρα, τοποθετούνται πηχάκια με μια μικρή λωρίδα φύλλου κερήθρας όπου μπορούν να ξεκινήσουν να κτίζουν.




  Ωραία η ιδέα, αλλά δεν πραγματοποιήθηκε επειδή ο χειμώνας πέρσυ δεν του βγήκε καθόλου καλά. Φέτος λέει πως θα την δουλέψει, οπότε αργότερα ίσως ξαναέχουμε φωτογραφίες από την κυψέλη, αυτή την φορά με μέλισσες μέσα.

   Ακόμα έφτιαξε με μερικά κυψελίδια από "εργαλεία της δουλειάς του" που αυτή την φορά χρησιμοποιήθηκαν για άγιο σκοπό.


   Να μερικά και πεντακυψελίδια για τις παραφυαδούλες, απο τα ίδια υλικά, που θα μας φανούν πολύ χρήσιμα σε λίγες μέρες.



   Φυσικά δεν μπορούν να λείπουν και οι πατέντες. Ένα πάντρεμα γνώσεων από κατασκευές φίλων και από υλικά που ήδη έχουμε μπορεί άνετα να δώσει μια καλή συσκευή συρμάτωσης.




 Η διαφοροποίηση αυτής της κατασκευής είναι πως για να σπρώξει το πλαίσιο δεν χρησιμοποιείται σύστημα "μοχλού" αλλά "κοχλία" που κρατά εύκολα το πλαίσιο πιεσμένο. Κατά τα άλλα τα πολλά λόγια είναι φτώχια, φαίνονται όλα στην φωτογραφία.


   Να και η πατέντα να κολλάει τα νέα φύλα κερύθρας.




   Ο μετασχηματιστής είναι συνδεδεμένος μόνιμα σε μεταλικά ελάσματα στο αριστερό πηχάκι όπου και περνάει το ρεύμα.
   Επιδέχεται βελτιώσεων μιας και του πρότεινα να περάσει ένα κομμάτι ξύλου πλακέ ακριβώς στις εσωτερικές διαστάσεις του τελάρου έτσι ώστε να κάνει την πλάτη και να κολλάει πιο εύκολα το φύλλο.


   Σεβώμενος τους Τούρκους φίλους του blog, για την σημερινή μέρα, εύχομαι η φιλία μας να φτάσει σε αυτό το επίπεδο ώστε οι εκδηλώσεις μνήμης να περιττεύουν και από τις δύο πλευρές.

   Χρόνια σας πολλά

Παρασκευή, 19 Μαρτίου 2010

...για να δούμε φέτος

   Όλα καλά τον χειμώνα, σχεδόν καμία απώλεια και φυσικά κανένα παράπονο.
   Ο καιρός έχει αρχίσει να ανοίγει αν και στα βουνά κρατάει ακόμα χιόνι.
Η βόλτα στα μελισσάκια που έκανα μάλλον τους χάλασε την ησυχία τους παρά τα βοήθησε.
   Μάλλον πρέπει να ακολουθήσω τους κανόνες της  "βιολογικής μελισσοκομίας" του φίλου μου Χρήστου που λέει (σε πιο ευγενική απόδοση): αστα να κάνουν την δουλειά τους, αυτά ξέρουν καλύτερα.


 Το πρόβλημα είναι ότι βιάζομαι. Βιάζομαι να τα ταίσω, να προσθέσω κερύθρες, ορόφους. Αυτό κουράζει τα μελίσσια κάνοντάς τα να έχουν περισσότερες οικιακές δουλειές και γενικότερες σκουτούρες στο κεφάλι τους απ ότι θα έπρεπε. 
  Η μέλισσα σίγουρα δεν είναι από τις δουλειές που τις ρυθμίζεις όπως θέλεις εσύ. Δεν την καθοδηγείς. Αυτή σε πάει και συ υπηρετείς. Μάθημα που δεν μπορώ να το χωνέψω καλά ακόμα αλλά στο τέλος θα κερδίσουν οι μέλισσες λόγω αριθμητικής υπεροχής.
   Η επόμενη ανάρτηση θα είναι η παρουσίαση της αποθήκης του "βιολογικού" μελισσοκόμου Χρήστου.